گنجشکک اشی مشی

X

گنجشکک اشی مشی

گنجشکک اشی مشی

...... با اینا زمستونو سر می کنم - با اینا خستگیمو در می کنم......

	گفته بودم که "دوباره اردیبهشت به دیدنت می آیم"
"خسته ام ، خسته ، ری را نه من سراغ شعر می روم نه شعر از من ساده سراغی گرفته است تنها در تو به شادمانی می نگرم ری را هرگز تا بدین پایه بیدار نبوده ام پس اگر این سکوت تکوین خواناترین ترانه من است تنها مرا زمزمه کن ای ساده ، ای صبور !".... ------------------------------------------------------------------------- و اینکه "خدا حافظ ... خدا حافظ پرده نشین محفوظ گریه ها خدا حافظ عزیز بوسه های معصوم هفت سالگی خدا حافظ گلم ، خوبم خلاصه هر چه همین هوای همیشه عصمت ! خدا حافظ ! خواهر بی دلیل رفتن ها خدا حافظ ! حالا دیدار ما به نمی دانم آن کجای فراموشی دیدار ما اصلا به همان حوالی هر چه باداباد دیدار ما و دیدار دیگرانی که ما را ندیده اند پس با هر کسی از کسان من از این ترانه محرمانه سخن مگوی نمی خواهم آزردگان ساده بی شام و بی چراغ از اندوه اوقات ما با خبر شوند ! قرار ما از همان ابتدای علاقه پیدا بود قرار ما به سینه سپردن دریا و ترانه تشنگی نبود پس بی جهت بهانه میاور که راه دور و خانه ما یکی مانده به آخر دنیاست نه دیگر فراقی نیست حالا بگذار باد بیاید بگذار از قرائت محرمانه نامه ها و رویاهامان شاعر شویم دیدار ما و دیدار دیگرانی که ما را ندیده اند دیدار ما به همان ساعت معلوم دلنشین تا دیگر آدمی از یک وداع ساده نگرید تا چراغ و شب و اشاره بدانند که دیگر ملالی نیست ! حالا می دانم سلام مرا به اهل هوای همیشه عصمت خواهی رساند. یادت نرود گلم به جای من از صمیم همین زندگی سرا روی چشم به راه ماندگان مرا ببوس ! دیگر سفارشی نیست تنها ، جان تو و جان پرندگان پر بسته ای که دی ماه به ایوان خانه می آیند خدا حافظ ! " -سید-
+ نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 11:33 توسط میم \|

	پیشکش - نو بهارانه
بارونا با رقصشون هلهله بر پا ميکنن میشينن رو پشت بوم چترشونو وا ميکنن حالا توي کوچه ها صدای ساز ناودونه باد آواره داره تو کوچه آواز میخونه چه هوايی چه هوايی چه هوايی بازم اون ابر سياه رو هوا پر میزنه نمی ترسم از هوا که عشق تو چترٍ منه ای دو چشمون سياه تو آتيش گردون من اين دو تا شعله وحشی چی ميخوان از جون من چی ميخوان از جون من چی ميخوان از جون من عشق تو يه کفتر تو چشم من پر ميزنه دم خونه دلم با خستگی در ميزنه از تو بارون اومده مي لرزه و خيس تنش خونه های دلمو يکی يکی سر ميزنه ای دو چشمون سياه تو آتيش گردون من اين دو تا شعله وحشی چی ميخوان از جون من چی ميخوان از جون من چی ميخوان از جون من -رقص بارون- سیمین غانم- http://www.nastooh.com/music_a_download.html پ.ن : خب بارون نمیباره که نباره، دل ما که بارونیه
+ نوشته شده در یکشنبه ششم فروردین 1391ساعت 10:22 توسط میم \|

	سین هفتم
اما این بار سین هفتم سیب سرخیست مرا مرسین نام
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390ساعت 12:3 توسط میم \|

	ری را نامه 5 - بهارانه
گاهی دلم برای عاشقانه هایم تنگ می شود برای ترانه ساده ای از آسمان تو که تر باشم و تو باز بباری گاهی فراموش می کنم برای پیراهن تازه ام بنفشه بکارم گم می شوم در خاک خیس پای شمعدانی ها و آفتاب را گرم نفس می کشم درست مثل کرم های سرمست خاکی گاهی.... اصلا بیا قصه را از یک جاییش دوباره بنویسیم کتاب را من برمی دارم کلید را تو سهم هر کسی از قصه برای خودش از باران و آفتاب و بنفشه هم هر کسی قلم مویش را بردارد بهار را همان رنگی بکشد که دوست دارد هرچند خوب می دانم اولین رنگی که تمام می شود کدام است چقدر نقش نزده دارم و شعر نخوانده گنجشک ها به بام خانه بر می گردند حوض نقاشی هنوز خالیست باید برای ماه پیراهن تازه ای پولک دوزی کنم گرد آسمان را بگیرم تا دوباره آبی شود میهمان عزیزی در راه است حوصله کن عزیز روزهای آخر اسفند تا پیله دریدگی آخرین پروانه تا تولد خورشید چیزی نمانده است.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت 11:58 توسط میم \|

	پیش بهارانه
به شادمانی دعوتت می کنم دوست "دل من دير زماني است كه مي پندارد : “ دوستي ” نيز گلي است مثل نيلوفر و ناز ساقة تردِ ظريفي دارد بي گمان سنگدل است آنكه روا مي دارد جانِ اين ساقة نازك را دانسته بيازارد ! در زميني كه ضمير من و توست از نخستين ديدار هر سخن ، هر رفتار دانه هائي است كه مي افشانيم برگ و باري است كه مي رويانيم آب و خورشيد و نسيمش “ مهر ” است گربدانگونه كه بايست به بار آيد زندگي را به دل انگيزترين چهره بيارايد آنچنان با تو در آميزد اين روح لطيف كه تمناي وجودت همه او باشد و بس بي نيازت سازد ، از همه چيز و همه كس زندگي ، گرمي دل های به هم پيوسته است تا در آن دوست نباشد همه در ها بسته است در ضميرت اگر اين گُل ندميده است هنوز عطر جان پرور عشق گر به صحراي نهادت نوزيده است هنوز دانه ها را بايد از نو كاشت آب خورشيد و نسيمش را از ماية جان خرج مي بايد كرد رنج مي بايد بُرد دوست مي بايد داشت ! با نگاهي كه در آن شوق برآرد فرياد با سلامي كه در آن نور ببارد لبخند دست يكديگر را بفشاريم به مهر جام دلهامان را مالامال از ياري ، غمخواري بسپاريم به هم بسرائيم به آواز بلند شادي روي تو ! اي ديده به ديدار تو شاد باغِ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست تازه عطر افشان گلباران باد." - فریدون مشیری عزیزم-
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1390ساعت 11:30 توسط میم \|

	سلام عطر عزیز آویشن...
"حرمت نگه دار دلم گلم که این اشک خون بهای عمر رفته من است میراث من! نه به قید قرعه نه به حکم عرف یک جا سند زده ام همه را به حرمت چشمانت به نام تو مهر و موم شده با آتش سیگار متبرک ملعون!.... که میترکاند یکی یکی حفره های ریه هایم را تا شمارش معکوس آغاز شده باشد بر این مقصود بی مقصد از کلامی به کلامی و یکی یکی مردم بر این مقصود بی مقصد کفایت میکرد مرا حرمت آویشن مرا مهتاب مرا لبخند و آویشن حرمت چشمان تو بود , نبود؟ پس دل گره زدم به ضریح هر اندیشه ای که آویشن را میسرود.... .... داد خود را به بیدادگاه خود آورده ام!همین نه , نه به کفر من نترس نترس کافر نمی شوم هرگز زیرا به نمی دانم های خود ایمان دارم انسان و بی تضاد؟! خمره های منقوش در حجره های میراث عرفان لایت با طعم نعنا شک دارم به ترانه ای که زندانی و زندانبان همزمان زمزمه میکنند!! ... آری گلم دلم ورق بزن مرا و به آفتاب فردا بیندیش که برای تو طلوع میکند با سلام و عطر آویشن.." -حسین پناهی-
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم بهمن 1390ساعت 14:46 توسط میم \|

	گنجشگک اشی مشی- دخترانه
گنجشگک اشی مشی توی حوض نقاشی جای قاب عکس تو هــــزار سال خالیه... چشم به راه تو هزار شاهزادهء خیالیه رنگ خنده های تو نقش گلای قالیه... .... اگه بارون نباره من می بارم اگه خوابت ببره من بیدارم...
+ نوشته شده در شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 12:25 توسط میم \|

	ری را نامه 4
هنوز چیزی از تولد خورشید نگذشته بود ماه را گم کردیم راستی کجای این بیراهه به دریا پیچید و ما نپیچیدیم؟ "کجای این جنگل شب...." راه را گم کردیم! نمی شود شاعر شبگرد شبانه دیگر نمی شود دست در گردن مهتاب از کوچه گذشت و عریانی پنجره ها را سرک کشید دیگر نمی شود با باد تبانی بوسه کرد تو دوری و باد در به در سر در گم کوچه های تو در تو حالا آیینه تکرار حقیقت زرد دی ماه است و آفتاب در سایهء اینهمه دیوار می لرزد...
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم دی 1390ساعت 15:20 توسط میم \|

	62
نا گفته ها را گفته ام حالا پر از شنیدنم یه حرف تازه تر بزن خواستی بیای به دیدنم....
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آذر 1390ساعت 15:4 توسط میم \|

	ری را نامه 3
یک جایی آخر یک جایی حوض نقاشی سر می رود صبوری سر می رود حرف سر می رود هرچقدر که با خودت عهد کرده باشی آنقدر پشت پنجره بمانی تا اولین برف زمستانه همه نیمکت ها و کوچه ها و بنفشه ها را بپوشاند و تو باز دلت برف بخواهد صبور، سنگین، سرگردان حتی اگر بدانی هیچ پرندهء مهاجری به خانه بر نخواهد گشت هر روز دانه بپاشی مبادا گزند.....
+ نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1390ساعت 9:42 توسط میم \|