|
|
|
|
|
چو باد سرد زمستان به باغ خانهء ما زد
گل همیشه بهارم ، خدا کند که نیایی به قد و قامت رئنا ، خیال آینه خوش باد شکسته قامت یارم ، خدا کند که نیایی حروف اسم تو را خط کشید چوب معلم نکرده مشق نگارم ، خدا کند که نیایی به پاکبازی عشقت ، به رسم آینه بودم نشسته گرد و غبارم ، خدا کند که نیایی............ |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه دوازدهم اسفند 1386ساعت 11:1 توسط میم
|
|
||