بازیچه ای که حلقه بازی به دست توست                وقتی به دور خانـــــه تو چرخ می زنم

برگردنم به ملعبـــه بندی ست از غمـــت                 کز شوق چون شکر قدح تلخ می زنم

تشخیص خیر و شر چو تو در کار می کنی              باریست کز کشیدن آن پای می کشم

دستی که کاسه می شکند آشنا تر است             رخت از هوای خانه به آن جای می کشم.